Greece has bankrupted four times until today. The most known bankruptcy took place in 1893, with the famous quotation, allegedly said by Ch. Trikoupis, "Gentlemen, unfortunately we bankrupted", due to the raisin crisis that bursted out earlier. The result of this national disaster was the emigration of approximately 300.000 Greeks mainly towards America. Greece found itself under the surveillance of the International Economic Control, which collected, on behalf of the lenders, the taxes of the tariffs of Piraeus and of the national monopoly, which had already established for basic products such as salt, sugar, light oil, playing cards, to back, and cigarette paper. The Ladies Journal ( a newspaper of that period) announces "SUBSTITUTE SUGAR WITH RAISIN" and urges the housewives to resolve the problem of the expensive sugar by replacing it with the thick risen syrup. The raisin syrup in a cream form, known as threpsini, becomes the regular box lunch until 1960. In 1936, in order to enhance the raisin producers, Metaxas prohibits with a decree the use of sugar in the pastry industry while, in the same time, he goes on a suspension of payments towards the Belgian Bank Societe Commerciale de Belgique, with which he had signed a loan agreement. The Bank appeals to the International Court of International Law which the United Nations had established accusing Greece for violating its international obligations. The Greek government replies that it cannot fulfill its obligations because it cannot jeopardize the people of the country. The International Court accepts the Greek rationale and vindicates Greece, thus creating a legal precedent that many countries used, like for example Argentina in 2003.
curated by Nikos Navridis at Action Field Kodra, "Re-editing Memory & History", 2011Monday, June 4, 2012
ΓΛΥΚΙΑ ΑΝΑΠΛΗΡΩΣΗ
Η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει εώς σήμερα τέσσερις φορές. Η πιο γνωστή χρεοκοπία είναι αυτή του 1893 με την διάσημη φράση που αποδίδεται στον Χ. Τρικούπη «Κύριοι, δυστυχώς επτωχεύσαμεν» εξαιτίας της σταφιδικής κρίσης που είχε προηγουμένως ξεσπάσει. Το αποτέλεσμα αυτής της εθνικής συμφοράς είναι η μετανάστευση σχεδόν 300.000 Ελλήνων κυρίως προς την Αμερική. Η Ελλάδα μπαίνει υπό την επιτήρηση του Διεθνή Οικονομικού Ελέγχου, ΔΟΕ, ο οποίος και εισπράττει για λογαριασμό των δανειστών φόρους από τους δασμούς του Πειραιά και από το κρατικό μονοπώλιο που εν τω μεταξύ είχε συσταθεί για βασικά προϊόντα όπως χοντρό αλάτι, ζάχαρη, σπίρτα, φωτιστικό πετρέλαιο, τραπουλόχαρτα, καπνό και τσιγαρόχαρτα. Η Εφημερίς των Κυριών γράφει «ΑΝΑΠΛΗΡΩΣΑΤΕ ΤΗΝ ΖΑΧΑΡΙΝ ΔΙΑ ΣΤΑΦΙΔΙΝΗΣ» και προτρέπει τις νοικοκυρές να λύσουν το ζήτημα της ακριβής ζάχαρης αναπληρώνοντας την με το πηχτό σιρόπι της σταφίδας, τη σταφιδίνη. Η σταφιδίνη σε μορφή κρέμας ή αλλιώς θρεψίνη γίνεται το καθιερωμένο κολατσό μέχρι το 1960. Το 1936 ο Μεταξάς για να ενισχύσει τους σταφιδοπαραγωγούς απαγορεύει με νόμο τη χρήση ζάχαρης στη βιομηχανία γλυκισμάτων ενώ παράλληλα κάνει στάση πληρωμών στη Βέλγικη Τράπεζα Societe Commerciale de Belgique με την οποία έχει συνάψει δανειακή σύμβαση. Η Τράπεζα προσφεύγει στο Διεθνές Δικαστήριο του Διεθνούς Δικαίου που είχε ιδρύσει η κοινωνία των Εθνών κατηγορώντας την Ελλάδα ότι αθετεί τις διεθνείς υποχρεώσεις της. Η Ελλάδα απαντά ότι αδυνατεί να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της γιατί δεν μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την κατάσταση του λαού και της χώρας. Το Διεθνές Δικαστήριο αποδέχεται το σκεπτικό της Ελλάδας και την δικαιώνει δημιουργώντας νομικό προηγούμενο που χρησιμοποίησαν πολλές χώρες όπως π.χ. η Αργεντινή το 2003.
Sunday, June 3, 2012
Saturday, June 2, 2012
Subscribe to:
Posts (Atom)










